|
Om een indruk te geven waar de tocht zo al naar toe kan gaan geven we hierbij een link naar een skipas van een van de deelnemers van een eerdere tocht. Gebruik hiervoor onderstaand pasnummer welke je in moet vullen bij My Dolomiti Skicard
Terugzien Tochten 2011 pasnr: 0E15BD12
|
Foto’s |
|
Ski huttentochten |
|
Eerdere tochten |
Een voorbeeld |
|
Eerdere tochten |
|
De Sella skihuttentocht o.l.v. Gerrit is een fantastische ervaring!
Rond 10.00 uur a.m. aangekomen in St Christina staat Gerrit ons al op te wachten. In een ski ruimte van een hotel kleden we ons snel om, hijsen de rugzakken op de rug en vertrekken vervolgens naar de ski verhuur voor ski’s en schoenen.
Na wat telefonisch heen en weer verkeer ontmoeten we Andre en Thomas die met de auto zijn gekomen. Even handen schudden, de overbodige bagage in de kofferbak van de auto en dan met zijn allen met de lift naar boven. Daar aangekomen kan de huttentocht beginnen. Het is prachtig weer, zelfs aan de warme kant. Gerrit vertelt dat de hut waar hij altijd start vol zit voor de eerste nacht en dat er dus uitgeweken moet worden naar een andere hut. Er zal de eerste dag flink geskied moeten worden om voor het donker aan te komen. Geen probleem! Iedereen heeft er zin in.
Echter, Jan en Benedicte, die de nacht in de bus hebben doorgebracht, vragen zich al snel af of ze wel in de juiste huttentocht zitten want Andre, Thomas en Gerrit zijn al beneden voordat zij goed en wel de eerste bocht genomen hebben. “Oei, dat wordt aanpoten om die kamikazes bij te houden” gaat er door hun hoofd heen.
Toch verloopt volgens Jan de rest van de dag ‘uitstekend’! Hij is niet uit balans te brengen en doet zijn eigen ding achter de meute aan. Ondertussen houdt hij Benedicte als een waakhond in de gaten. Benedicte voelt zich hierdoor heerlijk op haar gemak en de kamikazes wachten keurig bij een kruising of onder aan de pistes. En wat scheelt het nou uiteindelijk in seconden?
Bij de eerste hut worden we gastvrij ontvangen door een grote Sint Bernard hond die heerlijk in het zonnetje op het terras ligt. We besluiten hetzelfde te doen en genieten, met een verfrissend drankje, na van de heerlijke dag in het zonnetje, van het uitzicht, de bergen en het gezelschap. De rest van de week kan niet meer stuk!
Elke dag blijkt weer een verassing te zijn: Prachtig uitzicht, mooie afdalingen, bevroren watervallen, gezellige hutten, warme douches, stapelbedden, gesnurk, lekker eten, americano, cappuccino, heerlijke lunches, biertjes, wijn en andere lekkere drankjes, zon, sneeuw, zwarte pistes in de mist, liften die het niet meer doen i.v.m. slecht weer, verplicht middagje ‘mens erger je nieten’, bustochtjes, paardenrit, veel spelletjes kaarten, veel Jannen, tiefschnee met bijbehorende duikelaars en sneeuwhappen (alleen voor liefhebbers), heel veel skiën, verplicht sneeuwballen gooien, mannenpraat, veel liften, rugzakken die aan de lift blijven hangen, valpartijen, ego’s die een deuk krijgen, enz. Alles komt voorbij. Ook de karakters worden duidelijk. Kan ook niet anders als je 24 uur per dag, 7 dagen lang, met elkaar doorbrengt. Bijzonder om mee te maken!
Kortom: Het blijft een onvergetelijke ervaring die Sella skihuttentocht heet en die we u ten zeerste kunnen aanraden. Voor onze foto’s zie week 12 - 19 februari 2011. Veel skiplezier!
Ps zorg voor een goede conditie!!! |
Reisverslagen |
Verslag van Benedicte en André 12 t/m 19 februari 2011 |
Verslag van Michel 30 januari t/m 5 februari 2011 |
|
Hierbij even een kleine samenvatting van de huttentocht die wij begin februari samen met jullie beleefd hebben. Wij zijn een groep van 8 personen die elk jaar een weekje gaan skiën in voornamelijk Oostenrijk. Dit jaar hadden we het plan opgepakt om eens een nieuwe dimensie aan onze ski-vakantie te geven d.m.v. een ski huttentocht.
Nu we deze huttentocht achter de rug hebben kan ik kort zijn: het was fantastisch!! Het is gewoon geweldig om ’s morgens om 08.30 je ski’s aan te klikken en over maagdelijk witte pistes af te dalen naar de eerste lift. Natuurlijk is het effe passen en meten om alles in je rugzak te proppen maar dat bleek achteraf geen probleem. Oké, we hadden de omstandigheden mee, met elke dag stralende zon en super sneeuw maar het is ook heerlijk om elk uur van de dag op een nieuwe piste in een nieuwe gebied te zitten.
We hadden ons ingesteld op een beetje primitief ingerichte hutten waar we moesten overnachten, maar niks bleek minder waar. Over het algemeen waren het gewoon luxe hutten (rifugio’s) waar het goed toeven was. Met name de avond dat er spontaan een giga aprèsski feest ontstond was prachtig. Zelfs het personeel van die Rifugio ging uit hun dak!!
Alles bij elkaar genomen is dit een ware aanrader voor iedere redelijk onderlegde skiër die eens wat anders wil dan elke dag drie keer dezelfde piste af te glijden. Als het aan mij ligt zijn wij in ieder geval volgend jaar weer van de partij!!!
|
|
Ik zat al jaren te spelen met de gedachte om eens iets anders te doen met skivakantie. Met wat gegoochel op google ben ik bij Gerrit (www.huttentocht.com) uitgekomen. Ik heb contact met hem gezocht en even de mogelijkheden besproken. Toen wat vrienden gemaild om te kijken of er interesse was. Binnen no time was de inbox vol met "ja ik ga mee" antwoorden. Oeps... Gerrit had bedacht dat 12 personen wel een beetje de max zou zijn, ik had 17 personen die graag mee wilden. Gerrit gebeld en die stond even te kijken, maar oplosgericht dat hij is had ik in 2 dagen antwoord dat het wel mogelijk moest zijn.
Toen gingen we OP VAKANTIE!
Wat een feest is deze vakantie. Waarom? Je begint op de piste vanuit de hut en die ligt vaak 1 of 2 liften van de dorpen. Dit betekent dat je om 8.55 klick klick in je ski’s stapt en om 9.00 uur de eerste lift hebt in je eentje (waar niemand nog is omdat men nog beneden in het dorp staat en ze toch nog een stuk moeten skiën en/of liften). Je kan dus tot 10 uur zo goed als alleen, doen wat je wilt (lees lekker racen) op de pistes want je bent helemaal ALLEEN!
Nadat je lekker het eerste uur hebt geluidsbarrière te doorbreken, is het op tijd om op stap te gaan richting de volgende hut. Nu komt het. Gerrit weet precies waar de mooie afdalingen zijn en zegt dan ook: jongens hier blijven we even 2 uurtjes "vrij skiën" en ik zie jullie boven aan deze lift over 2 uur. En ook hier sta je weer heerlijk alleen op de piste je komt namelijk weinig in de drukke gebieden doordat je op doorreis bent.
Dit geeft een beetje aan wat ik zo leuk vond aan deze vakantie, afgezien van de goede hutten en lekker eten is het skiën fenomenaal.
Voor een stukje film, zie onderstaande link
|
Verslag van Boele 19 t/m 26 februari 2011 |